کنکورم گذشت ... یه چند ماهی روزامو معنا دار کرد ... شکر

قبول بشم که عالیه اما اگرم نشدم ...

اگرم نشدم همین حسایی که به واسطه این امتحان نصیبم شد برام یه دنیا ارزش داره ...

حس خوبی که گرفتم از حضور اونی که به خاطر من ۳ ساعت تو سرما ایستاد پشت در حوزه ...

یا حس خوبیکه هر بار بهم منتقل شد وقتی میگفت مطمئنم قبولی ! منتظرم بشیم هم اتاقی ...

یا اون حس محشری که وقتی فهمیدم برام نماز خونده و تسبیح به دست خوابش برده ...

وای اون حسو بگو که استرسی که من نداشتمو بقیه داشتن و متوسل شده بودن به مادراشون برا دعا ...

و ....

امیدوارم شرمندشون نشم و دلشونو شاد کنم !